समाचारआइतबार, २१ कार्तिक , २०७३

नेपालमा स्यहार र उपचारपछि निरज स्वदेश फर्किए

हिमालखबर

आशा मारिसकेको छोरो ५ वर्षपछि एक्कासी आएर ढोगिदिएपछि मञ्जुदेवी निःशब्द बनिन् । ५ वर्षअघि हराएका ३६ वर्षीय निरजले आमालाई ढोग्दै गर्दा उनका झैं गाउँलेका आँखामा आँशु टिलपिलाए । 

पिंढीको खाटमा निरज थ्याच्च बसे । कोही बोल्न सकेनन् । निरजका नजर सबैतिर डुले । पाँच वर्षकी छोरी सनिकुमारी पहिलो भेटमै काखमा लुटपुटिइन् । 

एक सय वर्षकी हजुरआमा  चम्पादेवी सकिनसकी निस्किइन् । नातिको अनुहार सुम्सुम्याईन् । आँशु खसाल्दै म्वाइँ खाइन् । 

भारत विहारको पटना नजिक सारन जिल्ला वाकरपुर गाउँमा गत बिहीबार कल्पनै नगरिएको पारिवारिक मिलाप भयो । 

करिब ५ वर्षअघि निरज भारतको गुहाटीमा रहेको काकाका छोरा सन्तोष सिंहको फर्निचर उद्योग पुगेर करिब २ महिना काम गरे । केही मानसिक समस्या समेत देखिएपछि उनलाई सन्तोषले घर फर्काइदिए । तीनसुकियाबाट आसाम जाने ब्रम्हपुत्र रेलमा चढेका उनी घर पुगेनन् । आफन्तजन सबैतिर खोजियो तर उनको पत्तो लागेन ।

छोराको तस्वीर लिएर कमलकान्तले शहर, गाउँवस्ती  चहारे कहीं पत्तो लागेन । प्रहरी थानामा निरज हराएको निवेदन दिइयो, स्थानीय पत्रिकामा हराएको सूचना छापियो । कहीं कतैबाट कुनै जानकारी नआएपछि भगवान् भरोसामा बस्न थाले परिवार । परिवारले भुलिसकेका थिए ।

तर, बुधबार एक्कासी फोन आयो । निरज भेटिएको खबर नेपालबाट त्यहाँ पुगेको थियो । नेपालबाट फेसबुकमा पठाएको तस्वीर पनि पुग्यो घरमा ।

मञ्जुदेवीको घरमा गएको बुधबारदेखि नै भीडले छोप्न थालिसकेको थियो । मानवसेवा आश्रम चितवनका अभिभावक तथा समाजसेवी केशव अधिकारी मार्फत खबर घरमा पुगेपछि गाउँलेले आश्रम र उनलाई भगवान् सम्झेका छन् । टेलिफोनबाट ठूलो प्रयासपछि परिवारका सदस्य पत्ता लगाएको अधिकारी बताउँछन् । 

छोरा फेला परेको खबरले उत्साहित भएका बाबु कमलाकान्त र उनका सहयोगी बलेखर शाह बुधबार घरबाट रक्सौल हिँडिसकेका थिए । यता निरजसँगै आश्रमका केशव अधिकारी, प्रेमप्रभा अधिकारी र राजगोपाल श्रेष्ठ निस्किए ।

घरपरिवारको नाम, ठेगाना निरजले नै लेखेर दिएपछि खोज्न सजिलो भएको हो ।

नेपाली ढाका टोपीमा थिए निरज । वीरगञ्जको भारतीय सीमामा लिन आइपुगेका उनका बुवा कमलाकान्त भेटेपछि उनले खुट्टा ढोंगे ।

२९ साउन २०७३ मा मानवसेवा आश्रम चितवनका अभियन्ता सडक सेवामा निस्किएका बेला नारायणी पुल नजिकै गैंडाकोटको यात्रु प्रतिक्षालयमा कपडाविहीन अवस्थामा निरज भेटिएका थिए । निधारमा गम्भीर चोट र शरीरका विभिन्न भागमा घाउ थियो । आक्रामक भएकाले जबरजस्ती उठाएर ल्याइएको थियो । गन्धले उनको नजिक जानसक्ने अवस्था थिएन । 

"झुस्स दारी–कपाल थियो, मानसिक अवस्था पनि ठीक थिएन," उद्धारकर्ता आदर्श ढकाल आफ्नो अनुभव सुनाउँछन् । उद्धार गरेर ल्याइएपछि उनको सरसफाइदेखि औषधोपचार शुरु भयो । छोटो समयमै बोल्न सक्ने भए र नाम ठेगाना बताए ।

घरमा खेतीकिसान गरेर बस्ने धोको सुनाएका उनले आगामी दिन आफूजस्तै असहायको सहयोग गर्ने प्रतिबद्धता जनाएका छन् । 

मानवसेवा आश्रमले चितवन, मकवानपुर र काठमाडौँमा गरी अहिलेसम्म सडकबाट ५०० जनाको उद्धार गरेकामा १६६ जनालाई यसरी नै परिवारसँग पुनर्मिलन गराइसकेको छ ।
नारायण ढुंगाना, रासस

यो पनि पढ्नुहोस्: मानवता विस्तार

प्रतिकृया दिनुहोस